)
Droga, którą każde dziecko przechodzi przez edukację, jest inna. W przeszłości była ona definiowana przez swój cel: za udaną edukację uznawano jedynie wysokie wyniki uczniów na egzaminach. Ostatnio uwaga przesunęła się jednak na samą drogę oraz na potrzebę tworzenia ścieżek odpowiadających indywidualnym potrzebom każdego ucznia. John Dewey (1934) stwierdził, że edukacja powinna być „procesem uczenia się przez całe życie”, który uznaje bogactwo zmysłów i percepcji w kształtowaniu tego, jak doświadczamy świata i w nim uczestniczymy. Jak więc edukacja, która zaprzecza temu „bogactwu”, wpływa na indywidualnego uczącego się? I co można zrobić, aby zapewnić, że potrzeby każdego ucznia zostaną zaspokojone?
Po pierwsze, istnieje siedem popularnych stylów uczenia się:
- Słuchowy
- Ustne
- Fizyczne
- Wizualny
- Logiczne
- Samotny
- Społeczność
Podczas gdy jedno dziecko może świetnie odnajdywać się w tradycyjnej klasie, słuchając wykładu i ucząc się zadanych prac domowych w samotności, inne dziecko może mieć trudność z przyswajaniem wiedzy bez doświadczenia lub rozmowy. Model edukacji, który nie uwzględnia więcej niż jednego stylu uczenia się, nie będzie w stanie doprowadzić każdego ucznia do osiągnięcia pełni jego potencjału.
Wiele szkół stosuje tylko jeden tryb nauczania, ponieważ w praktyce zasoby potrzebne do stworzenia zróżnicowanego doświadczenia edukacyjnego są inne niż w przypadku napisania wykładu czy przygotowania prezentacji PowerPoint. Nic dziwnego, że trudno jest jednocześnie wspierać uczniów mających trudności i stawiać wyzwania pozostałym, a przy tym dbać o to, by cała klasa była zaangażowana.
Jakie są alternatywy i jak można je realistycznie wykorzystać?
„Metoda sokratejska” jest tylko jednym z wielu sposobów, w jakie szkoła może urozmaicić proces uczenia się. Wykorzystuje ona przestrzeń klasy do promowania współpracującego, stymulującego dialogu między uczniami a nauczycielem. Choć metoda ta rozwija krytyczne myślenie, umiejętność jasnego wysławiania się i wystąpień publicznych, angażuje także uczniów, którzy w tradycyjnym modelu nauczania mogliby pozostać w tyle. Gdy uczniowie stają się aktywnymi uczestnikami własnego procesu uczenia się, przetwarzają i zapamiętują informacje w sposób, który w dłuższej perspektywie jest dowiedziony jako skuteczniejszy.
Krzywa uczenia się
W rzeczywistości już ponad sto lat temu Hermann Ebbinghaus opracował „krzywą uczenia się”, która opisuje zależność między pamięcią a upływem czasu. W skrócie teoria wyjaśnia, że jeśli podczas wykładu poziom przyswajania wiedzy pierwszego dnia wynosi 100%, to od drugiego dnia następuje 50–80% spadek zapamiętanych treści, który po trzydziestu dniach ostatecznie zmniejsza się do zaledwie 2–3% poziomu ich utrwalenia.
Tworzenie klasy zorientowanej na ucznia
Zróżnicowane środowisko uczenia się lub klasa zorientowana na ucznia charakteryzuje się tym, że zapewnia uczniom przestrzeń, narzędzia i wsparcie potrzebne do przejęcia kontroli nad własnym uczeniem się. Nauczanie może obejmować połączenie różnych podejść; uczniom społecznym można zaproponować rozwiązywanie problemów w grupie, podczas gdy uczniowie kinestetyczni mogą skorzystać na poznawaniu danego tematu poza klasą. Badania pokazują, że uczniowie uczący się w tego typu środowisku są bardziej zaangażowani i osiągają lepsze wyniki.
Dlaczego to wszystko jest ważne?
Studenci, którym podaje się wiedzę na tacy i nie zachęca do samodzielnego przetwarzania ani pełnego zrozumienia, raczej nie osiągną swojego potencjału ani w nauce, ani w życiu. Szkolnictwo oparte na jednej, uniwersalnej formule jest w ostatecznym rozrachunku bardzo ograniczające, a szkoły, które nie chcą tego uznać, skazują wiele dzieci na pozostanie na marginesie, z poczuciem zagubienia i pytaniem, co poszło nie tak.
Ważne jest, aby edukacja była dla wszystkich i aby każde dziecko otrzymało wszechstronne doświadczenie, które pozwoli mu stać się najlepszą możliwą wersją siebie. Jak możemy wzmocnić pozycję uczniów i zachęcić ich do bycia innowacyjnymi, ciekawymi świata i otwartymi? Możemy zacząć od zaoferowania im edukacji, która jest właśnie taka.
Chcesz zobaczyć środowisko naukowe, w którym uczniowie naprawdę rozkwitają? EF Academy oferuje niezrównany poziom wsparcia i indywidualnego prowadzenia, aby żaden uczeń nie został pominięty.