)
Tutaj, w siedzibie EF Academy w Zurychu, mamy członków zespołu z całego świata. W tym tygodniu zestawiliśmy Rebekah z Wielkiej Brytanii i Sarę z USA, aby porozmawiały o kulturze swoich krajów. Na dzisiejszej liście rozmawiamy o jedzeniu, języku, świętach, muzyce i edukacji.
Jedzenie
Rebekah: Oczywiście pełne angielskie śniadanie to w Wielkiej Brytanii dość duża sprawa – kiełbaski, jajko sadzone, bekon, fasolka, hash browns i kaszanka (ostatnie danie zostawię wam do wygooglowania…). Inne dobrze znane hity to fish and chips, herbata z ciastem oraz niedzielny obiad z pieczenią wołową. Mniej znane są przysmaki takie jak toad in the hole, czyli kiełbaski w cieście jak na yorkshire pudding, oraz stargazy pie, zapiekanka przykryta ciastem z wystającymi głowami ryb, które „wpatrują się” w górę*.
Sara: W USA mamy mnóstwo niesamowitego jedzenia, które kochamy! To ojczyzna key lime pie, fajitas i ulubionego w Los Angeles połączenia kurczaka z goframi. Nie wspominając już o całej masie pysznych śmieciowych przekąsek, takich jak Cheez-Its i Pop Tarts. Słyszałam też, że mamy całkiem niezły wybór słodyczy – Reese’s i M&M’s są u nas chyba w każdym smaku, jaki tylko można sobie wyobrazić. Ale przede wszystkim – tacos!
Język i gramatyka
Rebekah: W Anglii wyszłabyś na spacer w swoich trampkach, założyłabyś sweter, jeśli jest zimno, a jeśli miałabyś ochotę na pudding, mogłabyś zjeść porządny, staroświecki kawałek ciasta biszkoptowego Victoria. Oprócz kilku innych słów mamy też kilka innych pisowni – zachowaliśmy U w słowie "colour" i tam, gdzie w Ameryce używa się Z, w Anglii najprawdopodobniej użyje się S (przykład: realised vs. realized). Mamy też cały akcent nazwany na cześć królowej: The Queen’s English.
Sara: W USA wychodzimy na spacer w naszych sneakersach. Jeśli na zewnątrz jest zimno, zakładamy sweter. A jeśli mamy ochotę na słodki deser, sięgamy po ciastko, a kiedy mówimy o jedzeniu puddingu, prawdopodobnie mamy na myśli taki jak błyskawiczny Jello. Amerykańska odmiana angielskiego ma też ciekawą reputację, jeśli chodzi o nasze wybory ortograficzne. Z jakiegoś powodu wyrzuciliśmy „u” z takich słów jak „color” i „humor”, ale uwielbiamy używać „z” (może myślimy, że tak wygląda fajniej)!
Święta
Rebekah: Nie sądzę, żebyśmy mogli dorównać amerykańskiemu Dniu Świstaka (który brzmi dziwnie, ale bardzo zabawnie), ale w Anglii też mamy kilka wyjątkowych świątecznych tradycji. Dzień po Bożym Narodzeniu to „Boxing Day”, którego początki sięgają lat 30. XIX wieku, kiedy listonosze i gońcy dostawali świąteczne pudełko (Christmas-box) w podziękowaniu za swoją pracę. W ostatnich czasach Boxing Day spędza się z rodziną i często obchodzi spacerem po wsi albo nad morzem. Świętujemy też urodziny królowej i królewskie śluby.
Sara: W USA mamy mnóstwo świąt, które są dość osobliwe. Jednym z przykładów jest Dzień Świstaka, kiedy mały gryzoń wysuwa głowę z ziemi, żeby pomóc przewidzieć pogodę. Wszyscy noszą cylindry, wszystko jest dość wystawne, a w niektórych miejscach to ogromna część kultury. Amerykanie z Ameryki Północnej kochają też Święto Dziękczynienia – dzień, kiedy rodzina i przyjaciele spotykają się, żeby porozmawiać o wszystkim, za co jesteśmy wdzięczni, i zjeść stanowczo za dużo naszych ulubionych dań typu comfort food.
Muzyka
Rebekah: Ojczyzna The Beatles, Eltona Johna, Amy Winehouse i Spice Girls – najlepiej sprzedającej się żeńskiej grupy pop wszech czasów – Wielka Brytania zawsze miała tętniącą życiem scenę muzyczną. Choć w ostatnich latach duża część brytyjskiej muzyki była pod wpływem amerykańskiej kultury popularnej, wciąż istnieją gatunki na wskroś brytyjskie. Każde z czterech krajów Zjednoczonego Królestwa ma własne, charakterystyczne tradycje muzyki ludowej. Irlandczycy mają swoje skrzypce, Szkoci kochają ballady, Anglicy lubią muzykę o średniowiecznym brzmieniu, a Walijczycy preferują męskie chóry. Gatunek folkowy w Wielkiej Brytanii pozostaje popularny i przeżywał renesans w XIX, XX i XXI wieku.
Sara: Przez lata wielu wybitnych artystów i gatunków muzycznych nazywało Stany Zjednoczone swoim domem. Do gatunków, którymi może poszczycić się USA, należą rock and roll, rhythm and blues (R&B) oraz country. Jednym z najbardziej uznanych amerykańskich gatunków jest jazz, który ma swoje korzenie w Nowym Orleanie w stanie Luizjana. To dało początek popularnym artystom, takim jak Louis Armstrong, Elvis Presley, James Brown, Michael Jackson i Whitney Houston, oraz bardziej współczesnym wykonawcom, takim jak Lady Gaga, Ariana Grande i Meghan Trainor.
Edukacja
Rebekah: W Wielkiej Brytanii dzieci muszą uczęszczać do szkoły podstawowej od 5. do 11. roku życia oraz do szkoły średniej od 11. do 16. roku życia. Po ukończeniu 16 lat dalsza nauka jest opcjonalna. Uczniowie w wieku 16–18 lat mogą wybrać Sixth Form, gdzie uczą się do egzaminów A-levels lub matury międzynarodowej IB w przygotowaniu do studiów na uniwersytecie. Mogą też zdecydować się na college i zacząć zdobywać zawód. Wielka Brytania jest także siedzibą dwóch najlepszych uniwersytetów na świecie: University of Oxford i University of Cambridge. Jest również wielkim orędownikiem tradycji szkół z internatem – na terenie całego kraju działa około pięciuset takich szkół.
Sara: System szkolny w USA zaczyna się od szkoły podstawowej, do której uczniowie muszą uczęszczać od 5. roku życia. Około 12. roku życia przechodzą do szkoły średniej pierwszego stopnia (Middle School), gdzie uczą się przez kilka lat, co stanowi swego rodzaju kulturowe przejście między szkołą podstawową a liceum (High School). W wieku 14 lat uczniowie zaczynają uczęszczać do liceum i zazwyczaj kończą je w wieku 18 lat. Po ukończeniu liceum mogą rozpocząć naukę w college’u lub na uniwersytecie, a także wybrać jedną z wielu szkół zawodowych. W USA znajdują się jedne z najlepszych uczelni na świecie, w tym Harvard, Stanford, Massachusetts Institute of Technology (MIT) oraz University of California, Los Angeles (UCLA).
Zastanawiasz się, która lokalizacja będzie odpowiednia dla Twojej nauki? Dowiedz się więcej o nauce w szkole średniej w Wielkiej Brytanii lub USA z EF Academy.